Krisztina de Châtel kwam voor het eerst in aanraking met het fenomeen skaten op haar dagelijkse fietstocht door het Vondelpark, op weg naar de studio. De manier van bewegen van de skaters inspireerde haar tot deze productie.

Zoals Krisztina de Châtel eerder de dynamiek van dansers afzette tegen die van American football-spelers en computerfiguren, onderzoekt zij nu de dynamiek tussen dansers en skaters.

Krisztina de Châtel over skaten: 'Elke dag weer word ik op mijn fiets door ze ingehaald. Verdorie! Maar wel mooi om te zien als ze me in een klein groepje zo vloeiend passeren. Die bewegingen, die ruimtelijke patronen, die snelheid! Ik zag het meteen voor me. De pendelende ellebogen van de skaters en de roterende armen van de dansers. De waanzinnige snelheid van het skaten in contrast met de menselijke maat van de dans. Maar geen gefreak en stunts, want daar houd ik niet van.'

Ingegeven door haar fascinatie voor ruimtelijke patronen koos Krisztina de Châtel voor twee ronddraaiende projectieschermen. De schermen met de geprojecteerde beelden van real-time computer graphics creëren, zowel fysiek als virtueel, een veranderende ruimte. Ze formuleren uitdagingen en beperkingen voor de choreografie.

De pers over Dynamix

'Het is een intrigerend, zeer knap gechoreografeerd spel waarin als extra variant twee onafhankelijk van elkaar ronddraaiende schermen de ruimte en de groepsformaties onvoorspelbaar doorsnijden.' (NRC Handelsblad)

Credits
première 8 december 2000, Theater aan het Spui, Den Haag
concept Krisztina de Châtel, Han van Poucke
choreografie Krisztina de Châtel
art direction Geert Mul
computer graphics Daniel Dekkers
muziek Dirk Haubrich
licht Mike van de Lagemaat
kostuums Emmy Schouten
dans Isabel Ariel, Eva-Maria Christ, Nicolas Legrand, Benjamin Petitjean, Suzan Tunca
skaters Marco Gerris, Chris Knibbe