Solo's in het Vondelpark
Ter afsluiting van het seizoen 2007/2008 presenteert De Châtel vier solo’s in het Vondelpark Openluchttheater: Solo in perspectief, Boerka in Landschap, Go, en Tranz van een jonge gastchoreograaf.
Cirklo
 Cirklo: ontmoetingsplaats van veelkleurigheid en veelzijdigheid. In een spiegeltent aan de Sloterplas in Amsterdam komen de dansers van Dansgroep Krisztina de Châtel samen met wervelende derwisjen, majorettes en musici uit alle windstreken voor deze nieuwe locatievoorstelling.
Dances in Concertgebouw
 Dansgroep Krisztina de Châtel maakt haar entree in een van de beroemdste concertzalen ter wereld: het Concertgebouw in Amsterdam. Op uitnodiging van de Zaterdagmatinee laat Krisztina de Châtel zich inspireren en dirigeren door de muziek van Louis Andriessen én de imposante ruimte van de Grote Zaal in het Concertgebouw.
Pulse en Beige in het Midden-Oosten
 Dit voorjaar staan Pulse van Krisztina de Châtel & Massimo Molinari en Beige van Giulia Mureddu op het programma van een internationaal dansfestival in het Midden-Oosten.
Imperium (reprise 2008)
 Elk seizoen ruimt Krisztina de Châtel naast nieuwe choreografieën ook plaats in voor een reprise van een van haar klassiekers. Imperium beleefde z’n première in Carré in 1990 en belooft anno 2008 nog even verrassend en fascinerend te zijn.
4 GO
 4 GO is het nieuwe gastchoreografenprogramma van De Châtel: vijf jonge, talentvolle dansmakers tonen hun inspiratiebronnen, overtuigingen en groei. Samen met de dansers van De Châtel presenteren zij een veelzijdige dansvoorstelling in de Nederlandse theaters.
Solo's op locatie
 Voor de Friese editie van de Dansweek 2007 hebben vier theaters, vier musea, Galili Dance en Dansgroep Krisztina de Châtel de krachten gebundeld tot één uniek dansevenement. ‘Dansen op Locatie’ biedt vier premières van solo’s die worden gedanst in vier verschillende musea in Friesland.
Pulse op Nederlandse Dansdagen en in Dansweek
 Met de Zilveren Zwaan nominatie voor beste dansproductie van het theaterseizoen 2006 – 2007 staat de choreografie Pulse volop in de schijnwerpers op de Nederlandse Dansdagen in Maastricht en tijdens de landelijke Dansweek.
Onderstebavo en Pulse in de Westerkerk
 De Westerkerk in Amsterdam vormt het nieuwe decor voor twee succesvolle choreografieën van Krisztina de Châtel: Onderstebavo en Pulse. Een voorstelling vol contrasten en ongewone combinaties, die in samenwerking met Dansgroep Vanuit Marlies en het Kwartiermakersfestival Amsterdam wordt gebracht.
Duet op Rode Loper
 Festival De Rode Loper in Amsterdam Oost viert begin september alweer de zevende editie. DansHuis Amsterdam is prominent aanwezig met dansworkshops en een voorstelling rondom choreografieën van ondermeer Krisztina de Châtel.
Solo V en Go in Italië
 Het futuristische gebouw Bolle di Nardini is een perfecte locatie voor twee van De Châtels solo's: Solo V en Go. Samen met Galili Dance reist een deel van de dansgroep begin september af naar Italië.
Pulse+
Muziek en dans grijpen in elkaar als de tandwielen in de muziek van György Ligeti. Pulserende, virtuoze klanken begeleiden machinale en organische dansbewegingen. Ligeti's muziek nodigt dansers én musici uit hun fysieke grenzen te verkennen. Samengebundeld ontstaat een organisch geheel van concert en dansvoorstelling: Pulse+
DANScombinatie
 Drie generaties choreografes bundelen hun krachten in de DANScombinatie: Krisztina de Châtel (1943), Conny Janssen (1958) en Ann Van den Broek (1970). Drie vrouwen vol pit, passie, charme en talent met onmiskenbaar een eigen signatuur.
Föld (reprise Dance Umbrella)
 Tijdens het festival Dance Umbrella in Londen is de tijdloze dansklassieker Föld te zien. Krisztina de Châtel maakte Föld, Hongaars voor aarde, in opdracht van het Holland Festival in 1985.
Onderstebavo (reprise)
 Als gastchoreografe maakte Krisztina de Châtel in 2004 Onderstebavo samen met Dansgroep Vanuit Marlies. Onderstebavo zal op 4 en 5 oktober opnieuw te zien zijn tijdens het Haarlemse Kwartiermakersfestival in de Grote of St. Bavokerk.
Frans Hals Museum als podium
 In het Frans Hals Museum is op 10 september 2006 een nieuwe choreografie te zien van Krisztina de Châtel. Massimo Molinari, één van de toonaangevende dansers van het gezelschap, zal meedansen. De voorstelling is onderdeel van De Stad als Podium, de Haarlemse aftrap van het culturele seizoen.
Zooi in Rotterdam
 Dansgroep Krisztina de Châtel werkt tijdens de voorstelling Zooi samen met Roteb, de Rotterdamse afvalinzamelaar. Naast dansers spelen vuilnismannen, straatvegers en hun materieel een rol. Zooi is onderdeel van De (Internationale) Keuze van de Rotterdamse Schouwburg en wordt in september 2006 uitgevoerd in de voormalige machinefabriek op het RDM terrein op Heijplaat.
Tando
 Aarde. Europese en Afrikaanse aarde. Onze wortels en die van hen, een complex geheel van verschillen én overeenkomsten. Dansgroep Krisztina de Châtel maakt samen met het dansgezelschap Salia nï Seydou uit Burkina Faso Tando.
Inc. (gastchoreografieën)
 Vier jonge gastchoreografen maken Inc.. Jens van Daele is danser én dansmaker. Nora Heilmann en Inari Salmivaara hebben de School voor Nieuwe Dansontwikkeling in Amsterdam gevolgd. Massimo Molinari, één van De Châtels toonaangevende dansers, krijgt de ruimte om zich verder te ontwikkelen als choreograaf.
Concave (reprise)
 Gevangen zitten, in je lichaam of in een omgeving die je vrijheid beperkt: een terugkerend thema in het werk van Krisztina de Châtel. In Concave zitten drie mannen opgesloten achter de tralies van twee grote metalen bollen. Drie vrouwen dansen rond de bollen.
Föld (reprise 2005/2006)
Föld, Hongaars voor aarde, werd in 1985 gemaakt in opdracht van het Holland Festival. Door velen werd deze productie toen als hoogtepunt van het festival beschouwd. Inmiddels is Föld uitgegroeid tot een tijdloze klassieker in de Nederlandse moderne dans.
Zooi
 Als een danser een danseres laat zweven, kijken we er met een artistieke blik naar. Werpt een vuilnisman een zak de vuilniswagen in, dan noemen we het smijtwerk. Krisztina de Châtel plaatst hier vraagtekens bij.
Schiele/Abramović/De Châtel
 Tijdens de tentoonstelling Egon Schiele in het Van Gogh Museum in Amsterdam konden bezoekers dansvoorstellingen en performances meemaken. Verzorgd door Dansgroep Krisztina de Châtel en de Independent Performance Group van Marina Abramović.
Solo's
 Drie dansers zoeken in intrigerende solo's contact met objecten en met videobeelden, licht en geluid. De Volkskrant: 'Meeslepend dansen met levenloze objecten.'
Amai!
 Choreografe Krisztina de Châtel zelf zette een stap opzij en gaf haar dansers de mogelijkheid even choreograaf te zijn. Hiermee bood zij de dansers ruimte zich verder te ontwikkelen en eens met de blik van een maker aan het werk te gaan.
Two for Us (gastchoreografieën)
 Voor het seizoen 2004/2005 koos Krisztina de Châtel voor twee veelbelovende gastchoreografen: Sjoerd Vreugdenhil en Mauricio de Oliveira. Beiden dansten bij Ballett Frankfurt onder leiding van William Forsythe. Zowel Sjoerd als Mauricio vielen op tijdens het CaDance Festival 2002. Krisztina de Châtel heeft Sjoerd in het bijzonder uitgenodigd, omdat hij een veelzijdig maker is. Behalve de choreografie, bedenkt hij ook het toneelbeeld, lichtplan en kostuums voor zijn stukken. Het maakt hem tot een uitzonderlijke en veelzijdige choreograaf.
Treden / Dansweek 2004
 Tijdens de Dansweek was de solo Treden te zien die Krisztina de Châtel speciaal voor deze week heeft gemaakt. Treden werd door Massimo Molinari uitgevoerd in het Cobra Museum en het Fries Museum.
Onderstebavo
Voor het Haarlemse Kwartiermakersfestival maakte Krisztina de Châtel een choreografie voor de amateurdansgroep Vanuit Marlies. Deze dansgroep bestaat voornamelijk uit mensen met een psychiatrische achtergrond.
Föld (reprise 2004)
 Dansgroep Krisztina de Châtel heeft een uniek project in samenwerking met de Hongaarse dansgroep Budapest Táncszínház (Boedapest Danstheater) gerealiseerd. Föld – één van de klassiekers uit de moderne dans – wordt uitgevoerd door Hongaarse en Nederlandse dansers in Hongarije en Nederland.
How much body does dance need?
 Despite many innovations and reforms, the body has managed to survive the whole history of dance. But what is the state of the dancing body in 2004, in the era of makeovers, burkas, silicon implants and Dolly the sheep? A debate and a workshop about these and other questions.
i-space
 Peter van Bergen van het LOOS Ensemble maakte speciaal voor i-space de composities. Zeven dansers en vier musici zijn – in een toneelbeeld van Niek Kortekaas – overgeleverd aan een krachtenveld van verschillende energieën.
Move-trek
 Move-trek is een voorstelling waarin macht en onmacht, schuld en onschuld de kernthema's zijn. De onschuld van het menselijk lichaam lijkt verpletterd te worden door de overrompelende uniformiteit van de objecten.
Typhoon (reprise)
 In Typhoon laat De Châtel haar dansers de directe confrontatie aangaan met de door Peter Vermeulen ontworpen windmachines. In een windstille proloog die begeleid wordt door de kabbelende pianoklanken van Simeon ten Holt (Canto Ostinato) bereiden de dansers zich voor op wat komen gaat.
Dance Venture
 Dance Venture is een online game gebaseerd op de choreografie Typhoon. Het spel is een nieuwe benadering van dans waarmee Krisztina de Châtel choreografieën voor de speler tastbaar wil maken. Haar choreografieën zijn vaak conceptueler van aard dan producties waarin de dans op zichzelf staat.
Solo VI/Objectworx/Rooms (reprise)
 De producties Rooms, Objectworx en Solo VI zijn op 25 en 26 september 2003 opgevoerd in het 'Days of Dutch Culture festival' in St. Petersburg. Dit festival presenteerde de state of the art van de Nederlandse podium- en beeldende kunsten.
Waterlanders (reprise)
 In deze locatievoorstelling van Krisztina de Châtel gaan tien dansers de strijd aan met de natuurelementen water en wind. Het decor van Waterlanders wordt gevormd door het landschap van de locatie, drie windmachines en twee transparante cilinders die langzaam gevuld worden met water.
Obscura
 Al lange tijd wilde Krisztina de Châtel een voorstelling maken over hedendaagse en oude rituelen. Bovendien was het een oude wens om een keer te werken met een koor, de oerbron van het theater. Door het oorspronkelijke, rituele karakter van een koor te benadrukken kon ze beide wensen combineren.
Tri_versie (gastchoreografieën)
 Met enige regelmaat geeft Krisztina de Châtel jonge, talentvolle choreografen de kans om bij haar gezelschap te werken. Tri_versie werd gemaakt door Neel Verdoorn, Ann Van den Broek en Jack Gallagher. Ook De Châtel zelf levert een bijdrage.
Rooms
Zes dansers en vier musici zijn opgesloten in een constructie van verschillende kleine ruimtes. Verpakt in metaal zijn de dansers geïsoleerd, van elkaar en van de buitenwereld. Langzaam manipuleren ze hun eigen bewegingsvrijheid.
Slag
 Krisztina de Châtel werd gevraagd om een gastchoreografie te maken voor het Nationale Ballet. Haar choreografie Slag was onderdeel van een avondvullend programma rond de muziek van Louis Andriessen. Ze vertaalde de gelaagdheid van het stuk in een geometrische choreografie waarin een groep van 22 dansers de strijd aangaat met de snoeiharde klappen in de dynamische muziek.
Bewogen Bomen
 Bewogen Bomen maakte Krisztina de Châtel samen met de kunstenaar Armando en zijn Armando Quartet. Decor van de voorstelling is een 'museale ruimte', zoals het Armandomuseum, het Groninger Museum en het Haagse Gemeentemuseum.
Waterlanders
 In deze locatievoorstelling gaan tien dansers de strijd aan met de natuurelementen water en wind. Het decor van Waterlanders wordt gevormd door het landschap van de locatie, drie windmachines en twee transparante cilinders die langzaam gevuld worden met water.
Objectworx
 In Objectworx wordt het bewegende lichaam als ‘object’ voorgesteld. Niet als levenloos voorwerp, maar als deel van een installatie waarbij de ruimtelijkheid van het lichaam benadrukt wordt.
Tell Me (gastchoreografie)
 Een gastchoreografie van Dylan Newcomb. Krisztina de Châtel koos voor Newcomb omdat ze geboeid is door het feit dat hij steeds naar nieuwe wegen zoekt maar tegelijkertijd toch de inhoud, de pure dans als belangrijkste uitgangspunt hanteert.
Dynamix
 Krisztina de Châtel kwam voor het eerst in aanraking met het fenomeen skaten op haar dagelijkse fietstocht door het Vondelpark, op weg naar de studio. De manier van bewegen van de skaters inspireerde haar tot de voorstelling Dynamix.
LinkAge
 Het Japanse multimedia-collectief Nest en De Châtel deelden een grote belangstelling voor het omgaan met ruimtelijke beperkingen en de toepassing van nieuwe technologieën in hun werk. Een belangstelling die heeft geresulteerd in een co-productie.
Grand Finale - deDANScombinatie
 Speciaal voor deDANScombinatie maakte Krisztina de Châtel een 'Grand Finale': een unieke choreografie voor haar eigen dansers en dansers van Het Nationale Ballet en Leine & Roebana. Nooit eerder waren dansers met zo'n diverse achtergrond en stijl in één choreografie te bewonderen.
Solo VII
 Als onderdeel van een choreografie van Martin Butler (de productie Daxce Wiurkk 2000 chaaxrtel nd giusts) maakte De Châtel een solo voor Suzan Tunca. In nauw overleg met Martin Butler plaatste zij deze solo in zijn programma.
Lara and Friends
 Lara and Friends gaat verder waar de succesvolle choreografie Lara stopte. In tegenstelling tot Lara waarin de dansers nog aangestuurd werden door een whizzkid, beïnvloeden zij in Lara and Friends zelf het verloop.
Epoxy
 Een stuk voor vijftien dansers van Scapino Ballet en vijf dansers van Dansgroep Krisztina de Châtel. Speciaal voor deze productie componeerde Thom Willems muziek en maakte filmer Frank Scheffer ruimtelijke projecties met behulp van film en video.
Solo VI
 Naast avondvullende programma’s maakt Krisztina de Châtel met enige regelmaat pure dansstukken waarin ze zich concentreert op de specifieke kwaliteiten van haar dansers. De Châtel maakte Solo VI voor Wen Cheng Lee. Inspiratie voor deze solo vond ze in zijn Taiwanese afkomst.
Lara
 Voor de choreografie Lara liet Krisztina de Châtel zich inspireren door Lara Croft, de heldin van het populaire computerspel Tomb Raider. Het spel wordt levensgroot geprojecteerd en live op het toneel gespeeld door een whizzkid.
Cyclo
 Speciaal voor de opening van het Wereldkampioenschap Wielrennen, dat in 1998 in Nederland plaatsvond, maakte Krisztina de Châtel een choreografie. Op het Vrijthof in Maastricht werd gedanst op live muziek van de popgroep Total Touch.
Blindside Block (film)
 Blindside Block - een term uit het American Football - is een aanval gericht op iemand vanuit een onverwachte en ongeziene hoek. Het voorstel van regisseur Mart Dominicus om een film te maken waarin dansers en American Football-spelers met elkaars 'taal' worden geconfronteerd, had aanvankelijk het effect van een blindside block...
Musica Sacra
 Musica Sacra is een jaarlijks festival in Maastricht op het gebied van sacrale muziek. In 1998 had het festival als thema 'Apocalypse'. Krisztina de Châtel werd uitgenodigd een korte choreografie te maken op muziek van de componist Pierre Henry.
Ló
 Zeven dansers, zeven paarden en twee projectieschermen. De cadans van de machine, de mens die de natuur opzoekt en het dier dat zich als enige in harmonie met de natuur voortbeweegt. Voor het eerst maakte De Châtel een choreografie in de buitenlucht.
Vide
 De 'buitenwereld', in de vorm van een Hollands dijkenlandschap, werd naar binnengehaald door middel van videoprojecties. Voor het eerst dat De Châtel een virtuele ruimte toevoegt aan de beperkte ruimte die een theater biedt.
Solo V
 Voor en met Massimo Molinari maakte Krisztina de Châtel haar vijfde solo. Ook deze solo ademt de sfeer van de unieke samenwerking tussen Krisztina en één van haar inspirerende en beeldbepalende dansers.
Vanitas
 Beeldend kunstenaar Conrad van de Ven ontwierp een opvallend toneelbeeld waarbij (namaak) runderkadavers als blikvanger dienen: naargeestige symbolen van dood en verderf. Het toneel is verder leeg. In deze troosteloze omgeving proberen vijf danseressen te overleven.
Stalen Neuzen (film)
 In deze unieke dansfilm neemt De Châtel haar dansers mee naar haar geboortegrond in Hongarije. NRC Handelsblad: 'Het bedwingen zelf, daar blijkt het om te gaan. Stalen Neuzen laat in prachtige beelden zien hoe dwingend De Châtels wil tot beheersing kan zijn.'
Solo IV
 Een choreografie voor danseres Ann Van den Broek. De Châtel laat zich inspireren door de Chaconne van Johann Sebastian Bach.
Muralis
 Dansgroep Krisztina de Châtel is het eerste Nederlandse dansgezelschap dat een opdracht van Gastprogrammering Het Muziektheater ontving om voor dit theater een nieuw, groot werk te creëren. Uitgangspunt voor de choreografie is het Strijkkwintet in C-groot van Franz Schubert.
Facetten
 Deze keer speelt het toneelbeeld geen grote rol maar de muziek. Op drie sonates voor piano en viool van Beethoven maakte De Châtel Facetten voor zeven dansers. De muziek wordt live uitgevoerd. Trouw: 'Facetten is misschien wel de mooiste en in elk geval de meest sensitieve en openhartigste choreografie die zij sinds haar debuut in 1976 creëerde.
Concave
 Drie mannelijke dansers zijn opgesloten in twee grote, metalen bollen, de vrouwen hebben de omgevende ruimte tot hun beschikking. Terwijl de mannen ogenschijnlijk doelloos en willekeurig langs elkaar heen rollen, bewegen de vrouwen door de ruimte. Maar ook zij zijn niet los en vrij.
Paletta
 Het toneelbeeld van Paletta wordt bepaald door drie hoge cylinders waarin drie vrouwen zijn opgesloten. In het eerste deel manoeuvreren de mannen tussen en rond deze cylinders, gevangen in een strak bewegingspatroon. De uiterst beperkte ruimte van de cylinders biedt de vrouwen daarentegen een gevarieerdheid aan bewegingsmogelijkheden.
Weep, Cry and Tangle
 Voor het eerst maakte De Châtel een choreografie op muziek van Dimitri Sjostakovitsj. NRC: 'In dit werk gaat het om de invloed die het verval van machtsbolwerken heeft op de man in de straat. Een belangrijke rol speelt het indrukwekkende, spinachtige object dat boven de dansers hangt...'
Sequence
 Terug naar het minimalisme, met jampotjes als decorstukken en opnieuw muziek van Philip Glass. Het Parool: 'Alsof haar oude abstracte stijl terugkeert. De inventiviteit van de bewegingen en de muzikale zetting van het totaal - onderstreept door de voortreffelijke uitvoering - bepalen de werkelijke waarde van Sequence.'
Imperium
 Een Holland Festival-productie die werd gedanst in de piste van Carré. De Châtel koos voor vroege barokmuziek en een anekdotisch uitgangspunt: intriges aan het hof tussen opeenvolgende koninginnen. Liefde en jaloezie, het tegen elkaar uitspelen en intrigantengedrag...
Dualis
 Geen minimal music, maar muziek van de Duitse punk/pop-zangeres Nina Hagen. Meer ruimte voor emoties en het onderling contact tussen de dansers. Het Haarlems Dagblad schreef: 'De Châtel is op de dramatische toer gegaan.'
Vortex
 Een solo op elektronische muziek van Andrew Poppy. Trouw: 'Vortex is een juweel in danskunst: tot in al zijn spiervezels uitgewerkt en vele soorten en lagen van beweging in zijn dynamiek verwerkend, raakt de danser in het kolkende ritme verzeild.'
Change
 Computer- en lichtkunstenaar Peter Struycken ontwierp zes lichtcirkels met veel wisselingen in kleur en ritme. Door de ongelimiteerdheid van dit lichtconcept werd de choreografie dynamisch en dansant. De Volkskrant: 'Vulkaan De Châtel komt tot uitbarsting.'
Staunch
 'Zweet spat in het rond en gutst van de naakte bovenlijven, armen en handen van de vijf mannelijke dansers. Allengs wordt een verzengende hitte voelbaar die zelfs door de hermetisch, met plexiglas, afgesloten toneelopening heendringt.' (Trouw)
Typhoon
 'De dansers gaan een directe confrontatie aan met de door Peter Vermeulen ontworpen windmachines. In een windstille proloog die begeleid wordt door de kabbelende pianoklanken van Simeon ten Holt (Canto Ostinato) bereiden de dansers zich voor op wat komen gaat. Ze hangen uit het lood alsof ze tegen de wind leunen.'
Trio
 Niet alleen het vormgevende en ruimtelijke aspect is belangrijk, maar ook het spanningsveld tussen de dansers onderling. 'De Châtel heeft niet zozeer haar stijl veranderd, maar eerder haar bewegingsidioom verrijkt door de altijd al aanwezige spanning nu door menselijke emoties bijna grijpbaar te maken.' (Haarlems Dagblad)
Föld (1985)
 Föld, Hongaars voor aarde, werd gemaakt in opdracht van het Holland Festival en werd met enthousiasme ontvangen door pers en publiek. Het decor van Föld wordt gevormd door een ronde, hoge aarden wal. De dansers leveren hierop een ware uitputtingsslag.
Solo's (1985)
 Gevarieerde solo's waarbij er ruimte is voor de eigen persoonlijkheden van de dansers. Een solo vol verstilling, een speelse, vrijere solo en één met veel dynamiek en vaart.
Thron
 De vijf danseressen zijn in mannenkleding gestoken en herhalen maar liefst negentig minuten lang simpele en strakke bewegingen, waarbij slechts sprake is van minimale variatie.
Per Aspera
 Geen toonbeeld van minimalisme... Vijf dansers op een lege dansvloer en een groot scala aan bewegingen. Complexer, vloeiender en expressionistischer dan gebruikelijk.
Wiederkehr
 De muziek krijgt de meeste aandacht, in de driehoek met de dans en de beeldende kunst. De Châtel koos voor Bach in plaats van voor een eigentijdse componist. Verrijdbare met gaas beklede schermen vormen het toneelbeeld.
Forgó
 Forgó is Hongaars voor 'draaien', dat op verschillende manieren terugkomt in dit spel van licht en bewegen. De Volkskrant: 'Een compositorisch zeer gaaf en goed gedanst stuk'.
Light
 Een vervolg op Lines, met nieuwe lichtobjecten van Jan van Munster en een sterke wisselwerking tussen muziek en dans. De dansers geven door het dragen van lichtobjecten en door bewegingen de ruimterichtingen aan.
Afwijkend
 Afwijkend heet niet voor niets zo. De Châtel liet deze keer het minimalisme links liggen: 'Het expressieve en absurdistische Afwijkend met punkachtig opgeschilderde danseressen in grillig gedessineerde bodystockings...'
Variaties op een thema
 Een solo die De Châtel voor haarzelf maakte. Ze komt niet van haar plaats, de dans is geconcentreerd op de armen....
Lines
 Krisztina de Châtel had het idee om een 'gebalde spanning' te scheppen, zo compact als een vuist. Dit uitgangspunt gaf ze mee aan beeldend kunstenaar Jan van Munster die een abstract neonwerk maakte voor Lines. Ze liet zich ook inspireren door de ideeën van Bauhaus-kunstenaar Oskar Schlemmer.
Voltage Control II
 In haar eerste choreografieën (Voltage Control I en II) grijpt De Châtel terug op het expressionisme uit haar jeugd. Tegelijkertijd ontdekt ze de minimal art, die een grote rol gaat spelen in haar werk.
Voltage Control I
 In haar eerste twee choreografieën (Voltage Control I en II) grijpt De Châtel terug op het expressionisme uit haar jeugd. Tegelijkertijd ontdekt ze de minimal art, die een grote rol gaat spelen in haar werk.
|
