Wat boeit je aan dans?
‘Allereerst vind ik het heerlijk om te bewegen. Dans is een passende manier om mijn energie kwijt te kunnen. Het een boeiende uitingsvorm met weinig poespas op verbaal gebied. Verder spreekt het me aan dat muziek vaak een rol speelt.’
Op welke manier zou je je stijl en manier van werken omschrijven?
‘In mijn werk zit veel energie, met abrupte wisselingen en tegenstellingen. Verder is het compact, vrouwelijk, rauw en dwingend van aard. Ik ben ook absoluut geïnspireerd door Krisztina. Ik heb lang bij haar groep gewerkt als danseres. Haar stijl lag me goed. De repetitieve bewegingen eigen aan haar stijl, zijn ook een basis in mijn werk. Inhoudelijk gaat het om situaties of gemoedstoestanden waarin mensen zich bevinden. Bijvoorbeeld strijd, ongeduld en fanatisme. Ik begin vanuit mijn eigen ervaringen maar die zijn niet uniek. Iedereen kent immers gemoedstoestanden. Daarom bezie ik deze thema’s universeel.’
Voor de DANScombinatie werk je samen met twee andere choreografes. Is dit inspirerend?
‘Ik vind het tof om met twee vrouwen te werken. Dat geeft toch een bepaalde kracht. Drie vrouwelijke choreografen bij elkaar die hard knokken in hun leven. Omdat ik zo lang bij Krisztina heb gedanst, vind ik het leuk dat ons werk nu samenkomt.’
Biografie van Ann Van den Broek
De Belgische Ann Van den Broek werkte jarenlang als danseres bij spraakmakende gezelschappen als Elisa Monte Company (New York, 1990), Dansgroep Krisztina de Châtel (Amsterdam, 1991-1998), Galili Dance (Groningen, 1998) en Charleroi/Danses (Charleroi, 1998-2000). Vooral in het werk van De Châtel viel zij op vanwege de energieke manier waarop ze zich in de vaak uitputtende dansstukken gooide.
In de jaren dat zij als danseres werkte, hield zij zich ook bezig met haar eigen bewegingsonderzoek en in december 2000 besloot zij zich volledig toe te leggen op haar eigen choreografische werk. Met name de choreografieën Quartet with One (première november 2002 in opdracht van het CaDance festival in Den Haag) en FF+Rew (première oktober 2002 te Amsterdam, in opdracht van Dansgroep Krisztina de Châtel) werden door de Nederlandse pers en het publiek met enthousiasme ontvangen. FF+Rew werd geselecteerd voor de Nederlandse Dansdagen 2003 te Maastricht. Ook de avondvullende versie FF + Rew:60.00, die Ann Van den Broek maakte in 2005 was succesvol en werd eveneens door selectiecommissie Nederlands Dansdagen verkozen tot één van de hoogtepunten van dansseizoen 2005-2006.
In het werk van Van den Broek staat het spanningsveld tussen abstractie versus emotie centraal. De bewegingstaal is expressief, maar daartegenover staat een grote fascinatie voor een strakke en pure vormentaal. Hierdoor ontstaat een mix van rauwe emotie en een scherpe dansante analyse. Rauw, analytisch, expressief, vormelijk, filmisch, temperamentvol, gedetailleerd, realistisch.
‘Hier klinkt een nieuwe taal: die van het emotioneel minimalisme.’ ( Isabella Steenbergen in Theatermaker, 8 november 2003).
Wat boeit je aan dans?
‘Dans is compleet. Zoals Krisztina al zegt, is het een mogelijkheid om uitdrukking te geven aan je gevoel met je lichaam. Daarnaast wordt er een appèl gedaan op allerlei andere elementen. Muzikale, poëtische en fantasievolle elementen. Daar houdt het niet mee op: het gaat ook om samenwerken, verhoudingen tussen mensen, voortdurend jezelf proberen te ontwikkelen. Al deze facetten worden in dans met elkaar verbonden.’
Op welke manier zou je je stijl en manier van werken omschrijven?
‘Ik probeer twee werelden met elkaar in aanraking te laten komen. Abstracte, moderne dans enerzijds en fantasie, emotie en communicatie anderzijds. Dans die technisch goed wordt uitgevoerd, is niet genoeg. Onder de oppervlakte schuilt altijd de vraag: hoe verhoudt de mens zich tot een ander? Hoe houd je je staande? Wat is je instinct? Deze vragen zijn voor mij essentieel. Daarbij houd ik van contrasten. Scherpe energieke dans tegenover poëtische momenten.
Verder zoek ik in mijn werk verschillende invalshoeken waardoor ik ruimte kan scheppen voor de persoonlijke kwaliteiten van de dansers.’
Voor de DANScombinatie werk je samen met twee andere choreografes. Is dit inspirerend?
‘Het wordt een diverse voorstelling. Verschillende kleuren staan naast elkaar. Drie vrouwen met ieder een eigen stijl. Heel spannend!’
Biografie van Conny Janssen Danst
Het Rotterdamse gezelschap Conny Janssen Danst werd in 1992 opgericht om een podium te creëren voor het werk van Conny Janssen. De heldere, herkenbare signatuur van haar choreografieën bepaalt het gezicht van het gezelschap. Haar danstaal is origineel, bedrieglijk vanzelfsprekend en van hoge kwaliteit.De combinatie van deze taal met een geraffineerde muziekkeuze, vormgeving en belichting, heeft geleid tot een reeks indrukwekkende voorstellingen die omschreven wordt als theatraal, verrassend en ontroerend. Haar bijzondere dansers staan op het toneel als mensen van vlees en bloed. Breekbaar, strijdbaar en gepassioneerd. Ze kiest niet voor het laten zien van de blote dagelijkse realiteit. Dat zou voor haar een doodlopende weg zijn waarbij de verbeelding het onderspit delft. Liever zoekt ze in haar werk naar een uitweg die troost biedt in een wereld die steeds inhumaner wordt.
Wat boeit je aan dans?
‘Dans is een uitdrukkingsvorm van het lichaam. Het is een confrontatie van het lichaam met ruimte en tijd in contact met de wereld om je heen. Mensen, objecten, kleuren en geuren spelen een rol.’
Op welke manier zou je je stijl en manier van werken omschrijven?
‘Met de volgende woorden: compact, weerbarstig en eenduidig.’
Voor de DANScombinatie werk je samen met twee andere choreografes. Is dit inspirerend?
‘In het verleden hebben zowel Conny als Ann de kans gehad om bij mij een gastchoreografie te maken. Ann heeft ook jarenlang bij mij gedanst, daarom is er een extra connectie. Als ‘moeder’ zijnde, ben ik benieuwd hoe ze zich verder hebben ontwikkeld.’
Biografie van Dansgroep Krisztina de Châtel
De van oorsprong Hongaarse Krisztina de Châtel heeft de afgelopen dertig jaar ruim vijftig choreografieën en twee dansfilms gemaakt. In haar voorstellingen gaan dans, muziek en beeldende kunst vrijwel altijd een samenspel aan. Ze kiest er regelmatig voor om buiten het theater te werken, waarbij de gebruikte ruimte inspiratiebron en een wezenlijk onderdeel van de choreografie is. De afgelopen jaren maakte ze onder meer voorstellingen in het Van Gogh Museum in Amsterdam, De Vleeshal in Middelburg, het Frans Hals Museum en de Grote of St. Bavokerk in Haarlem. Dansgroep Krisztina de Châtel oogstte veel succes met Zooi, een voorstelling waarin naast dansers ook vuilnismannen, straatvegers en hun materieel een rol speelden.