Ann Van den Broek/Korzo producties - E19 (Richting San José)
Do you know the way to San Jose?
I've been away so long. I may go wrong and lose my way.
Do you know the way to San Jose?
I'm going back to find some peace of mind in San Jose.
(Burt Bacharach / Dionne Warwick)
Ann Van den Broek presenteert een speciale versie van E19 (Richting San José) (première CaDance festival 28 oktober 2006); een choreografie voor vier dansers op een nieuwe compositie van Dimitri Brusselmans. E19 (Richting San José) staat voor het verlangen naar stilte en rust, in een wereld vol overdaad en overvloed, vol prikkels die ons in beweging zetten. San José is het toevluchtsoord, het uiteindelijke doel van een zoektocht, maar blijkt tevens ook een illusie. San José blijft een droom…. ‘IJzersterk.’ (de Volkskrant) en ‘Humoristisch en schrijnend tegelijk.’ (AD/Haagsche Courant).
Foto's: Maarten Vanden Abeele
Conny Janssen Danst - IN TWO MINDS (speciale versie)
Op uitnodiging van muziekfestival Musica Sacra heeft Conny Janssen de voorstelling IN TWO MINDS gemaakt. Conny Janssen liet zich voor het maken van IN TWO MINDS inspireren door het thema van het festival: ‘Kluizenaars en Kloosterlingen’. Dit werd weerspiegeld in de keuze voor de bijzondere locatie – Keizerzaal, Sint Servaasbasiliek in Maastricht – waar de voorstelling in september in première is gegaan en in de keuze voor het werk van twee opmerkelijke componisten Tan Dun en Franghiz Ali-Zadeh. De onvoorspelbare klanken, sferen en dynamische uitbarstingen in het werk van deze componisten vormen de leidraad voor de choreografie.
In de voorstelling IN TWO MINDS vinden zes dansers elkaar in rituele patronen die hun individuele karakters lijken te beperken. De dansers ogen breekbaar, maar toch zijn zij aards en ijzersterk. Zij halen kracht uit een onderhuids verzet tegen hun getemde vrijheid. Een enkeling weet zich te ontworstelen aan het dwingende collectief. Vlijmscherp en soms ingehouden laten zij zich verleiden door elkaars energie. En door de muziek die een ruimte vervult die verlaten lijkt.
Ghost Opera (1994) van componist Tan Dun (1957, Hunan, China) is een vijfdelig werk voor strijkkwartet en pipa met water, metaal, steen en papier.
De componist beschrijft het werk als een reflectie op de menselijke spiritualiteit die te vaak bedolven wordt onder het bombardement van de stedelijke cultuur en de snelle technologische vooruitgang. Het is een dialoog die verleden, heden, toekomst en het eeuwige raakt en verschillende voorstellingstradities uit de Chinese, Tibetaanse, Engelse en Amerikaanse cultuur samenbrengt.Het werk Mugam Sayagi (1993) van Franghiz Ali-Zadeh (1947, Baku, Azerbeidzjan) is een afwisselend melancholiek en agressief werk. Het is vol van geluiden die voorbijgaan aan de klanken van een officieel gespeeld strijkkwartet. De muziek is strak geconstrueerd maar de verscheidenheid aan natuurlijke klanken en de Azerbeidzjaanse invloeden geven een gevoel van vrijheid en improvisatie.
| Choreografie | Conny Janssen |
| Wereldpremière op locatie: | zaterdag 16 september 2006, Muziekfestival Musica Sacra, Keizerzaal, Sint Servaasbasiliek, Maastricht |
| theater: | dinsdag 10 oktober, ISALA Theater, Capelle aan den IJssel |
| Dansers | Maarten Hunink, Martijn Kappers, Nitay Lehrer (stage), Lola Mino, Cristiana Ruggieri (stage), Nao Tokuhashi |
| Muziek | Franghiz Ali-Zadeh, Tan Dun |
| Decorontwerp | Thomas Rupert |
| Lichtontwerp | Remko van Wely |
| Geluidsontwerp | Koen Keevel |
| Kostuumontwerp | Babette van den Berg |
| Repetitor | Ronald Wintjens |
| Techniek | Stijn van Bruggen (1e inspiciënt), Koen Keevel (geluid) |
| Fotografie | Leo van Velzen |
| Zakelijk leider | Sophie Lambo |
| Productie & office | Leonie Gerrits |
| Pr & educatie | Frank Verhagen |
| ass. Pr & office | Lisa de Liema |
Foto: Leo van Velzen
Dansgroep Krisztina de Châtel – Pulse (première)
PULSE speelt zich af tussen de pulserende, virtuoze klanken van György Ligeti en beelden van Conrad van de Ven. Krisztina de Châtel koos voor piano-etudes van de Hongaars-Oostenrijkse Ligeti (1923-2006), één van de grootste hedendaagse componisten. De choreografe, zelf geboren in Boedapest, had al jaren de wens om zijn muziek te gebruiken. ‘Hij was én is zo’n belangrijke man in Hongarije. Je hoort heel duidelijk invloeden van Bartók in zijn werk. Niet dat het ook op volksmuziek lijkt, maar er zit een bepaalde virtuositeit in die voor mij Hongaars klinkt.’ Ligeti zei zelf over zijn piano-etudes: ‘De tandwielen moeten in elkaar grijpen’. De Châtel voelt zich aangesproken door deze uitdrukking: ‘Zijn muziek heeft voor mij iets machinaals, tegelijkertijd hoor ik het kloppende Hongaarse hart van de componist erdoorheen en de flitsende vingers van de pianist zie ik voor me als ik luister.’
Conrad van de Ven, beeldend kunstenaar, bepaald de choreografie ruimtelijk. Hij was eerder betrokken bij de vormgeving van de voorstellingen Föld, Stalen Neuzen en Vanitas. Kostuum- en modeontwerper AZIZ verzorgt de kostuums. Ook hij maakte vaker kostuums voor producties van Dansgroep Krisztina de Châtel.
www.dechatel.nl
www.gyoergy-ligeti.de
www.aziz.nl
Foto: Bernie van Velzen